یک نظرسنجی تازه از پولیتیکو واقعیتی را آشکار کرده که استراتژیستهای جمهوریخواه را نگران کرده است: کمتر از دو ماه مانده به انتخابات میاندورهای در ایالات متحده، میان پایگاه وفادار MAGA و رأیدهندگان به ترامپی که خود را بخشی از این جنبش نمیدانند، شکافی شکل گرفته که پر کردن آن چندان راحت به نظر نمیرسد.
۲ واقعیت، یک ائتلاف
تحلیل نظرسنجی پولیتیکو در اواخر سپتامبر نشان میدهد ۵۲ درصد از رأیدهندگان به ترامپ که خود را MAGA نمیدانند، گفتهاند هزینههای زندگی در منطقهشان «بدترین در حافظهشان» است و این رقم در میان دموکراتها به ۷۰ درصد میرسد. به بیان دیگر، آن دسته از رأیدهندگانی که در ۲۰۲۴ به بازگشت ترامپ به کاخ سفید کمک کردند، در احساس اقتصادی خود به رأیدهندگان دموکرات نزدیکترند تا به حامیان اصلی رئیسجمهور.از طرفی دموکراتها «قابلیت تأمین هزینههای زندگی» را به موضوع نخست پاییز امسال تبدیل کردهاند و قدرت این حزب در فعال کردن گروهی گستردهتر و فراحزبی از ناراضیان است. موضوع نگرانکنندهتر برای جمهوریخواهان اینکه نزدیک به نیمی از رأیدهندگان ترامپی میگویند یا در انتخابات میاندورهای به جمهوریخواهان رأی نخواهند داد، یا هنوز مردد هستند. همین گروه، در ۲۰۲۴ کلید پیروزی ترامپ بود.
جنگ ایران؛ رؤیای «پیروزی سریع» در «باتلاق»
به گزارش رسانههای آمریکایی از جمله اکونومیست و فایننشال تایمز، منبع مستقیم فشار هزینهها جنگ ایران بوده که نزدیک به هفت ماه ادامه یافته است. میانگین قیمت بنزین در ایالات متحده به ۴.۵۰ دلار در گالن رسیده، قیمت گازوئیل رکورد تاریخی زده و نرخ بهره وام مسکن نیز زیر فشار انتظارات تورمی به ۷ درصد افزایش یافته است.خود ترامپ اما ثابت و سرسخت است. او در سخنرانی اخیر خود در گردهماییهای انتخاباتی، قیمت بالای سوخت را «بهای بسیار ناچیزی برای آنچه ما انجام دادهایم» خواند. اما این «منطق هزینه» حتی درون حزب جمهوریخواه روزبهروز سختتر فروش میرود. این موضوع در سخنرانی نمایندههای جمهوریخواه کنگره و سنا خودش را بیشتر نشان میدهد و حتی جان تون، رهبر اکثریت جمهوریخواه سنا، اعتراف کرده بسیاری از جمهوریخواهان خواهان پایان سریع جنگ هستند. او گفت: «همه میخواهند ببینند جنگ به پایان میرسد».
نشانههای هشداردهنده در نظرسنجیها
پشت این اظهارات پراکنده علنی، مجموعهای از دادههای ملی در حال بدتر شدن قرار دارد. موضوع نگرانکنندهتر برای استراتژیستهای جمهوریخواه این است که نرخ عدم تأیید به ۶۶ درصد رسیده و محبوبیت ترامپ در میان خود جمهوریخواهان نیز از ۸۲درصد یک هفته پیش به ۷۳ درصد سقوط کرده است. در موضوع «هزینههای زندگی»، نرخ تأیید ترامپ به رقم منفی تکاندهندهای رسیده: تنها ۱۷ درصد پاسخدهندگان نحوه برخورد او با هزینههای زندگی را تأیید کردند، در حالی که ۵۱درصد جمهوریخواهان نیز از عملکرد او در این زمینه ابراز نارضایتی کردند.
در کارزارهای انتخاباتی نیز فاصله گرفتن از ترامپ از یک انتخاب تاکتیکی در چند حوزه حاشیهای، به پدیدهای فرامنطقهای تبدیل شده است. در کنتاکی، اندی بار (که در ۲۰۱۸ ترامپ را «مرد عمل» و «نتیجهگیر» خوانده بود) اکنون شعار انتخاباتی خود را از «اول آمریکا» به «اول کنتاکی» تغییر داده است؛ آن هم در ایالتی که ترامپ در ۲۰۲۴ با بیش از ۳۰واحد درصد اختلاف پیروز شد. بار و رالف آلوارادو، دیگر جمهوریخواههای کنتاکی، نام و تصویر ترامپ را از صفحههای اصلی وبسایتهای انتخاباتی خود حذف کردهاند. رند پال، سناتور کنتاکی و متحد پیشین ترامپ، اکنون بر سر جنگ ایران و بدهی ملی بارها با کاخ سفید درگیر شده است.در فلوریدا، بیرون دونالدز، نماینده کنگره، عکس خود با ترامپ و عبارت «مورد حمایت ترامپ» را از وبسایت انتخاباتیاش پاک کرده است. ماریا الویرا سالازار، جمهوریخواه لاتینتبار، در آگهی سیاسی هشدار داد رأیدهندگان لاتینتبار «احساس خیانت» میکنند و سیاستهای مهاجرتی و اخراج مهاجران «بیش از حد پیش رفته است».در کارولینای جنوبی، نانسی میس -که زمانی از حامیان پرشور ترامپ بود- وضعیت را در یک جمله خلاصه کرد: «انتخابات میاندورهای قرار است یک حمام خون لعنتی باشد و همه ما میدانیم چرا». او جمهوریخواهان را «کمانگیزهترین گروه در انتخابات» خواند.
ائتلافی که نشکسته، اما شکافش عمیقتر شده است
باوجود این و با همه شواهد، برای اینکه بگوییم «حزب جمهوریخواه از ترامپ جدا شده» هنوز زود است. کاخ سفید او را «رهبر بیچونوچرای» حزب میداند، او شبکه گستردهای از منابع سیاسی و مالی برای حمایت از جمهوریخواهان در اختیار دارد و بیشتر نمایندگان جمهوریخواه در رفتار رأیدهی خود همچنان با او همسو هستند. هینسون و هیوستد با وجود درخواست پایان جنگ، به قطعنامههای محدودکننده اختیارات جنگی رئیسجمهور رأی منفی دادند.
اما مخربترین تغییر در سیاست، اغلب نه شکاف رسمی، بلکه شکستن «تابو مخالفت» است. راسل رایلی، مورخ مرکز میلر دانشگاه ویرجینیا، وضعیت کنونی را «مخالفت زنجیرهای با رئیسجمهوری در چندین جبهه» توصیف میکند و آن را عاملی برای بازگشت یک «نقطه ثابت برای جهتیابی» میداند. مایک مادرید، استراتژیست جمهوریخواه، میگوید نامزدها اکنون در حال محاسبه این هستند که ترامپ تا چه اندازه میتواند برای آنها به «بار» تبدیل شود: «این نخستین بار است که چنین چیزی را میبینم».
شاید عمیقترین یافته نظرسنجی پولیتیکو این باشد که هویت حزبی نه تنها قضاوت رأیدهندگان درباره اقتصاد را شکل میدهد، بلکه حافظه آنها از گذشته را نیز بازنویسی میکند. رأیدهندگان هریس تمایل دارند دوره ریاستجمهوری دموکراتها را مقرونبهصرفهتر بدانند. بنابراین در انتخاباتی که اقتصاد موضوع محوری آن است، برداشت و احساس رأیدهندگان به سلاح سیاسی تبدیل میشود.
نظر شما